Ama sınavlarım iyiydi. Kompozisyon sınavında kendimi kaybedip min 200 kelimelik sınavda 350 kelime yazmasaydım daha iyiydi. Kaybediyorum kendimi. İslam Çupi nasıl eli ile yazarken yazı damarlarından akıyormuş gibi hisserdiyor(muş)sa, ben de öyle, aklımda düşünceler olsun, ver kağdı kalemi, yardırayım uzun uzun. Hele bir de pilot kaleme alıştım, allah. Normalde benim yazım (çok) çirkin olduğu için kurşun dışı işlere bulaşmıyordum. Çünkü iyice içinden çıkılmaz bir hal alıyordu yazı. Ama nedense pilotla olan yazım okunabiliyor. Belki ben özeniyorum emin değilim. Ama okunuyor arkadaş. Sevdim bu işi. Neyse işte, herhalde kaybettim kendimi yine sınavda, önce kafayı kaldırdım 40 dakika, sonra baktım süre bitmiş kelimelerimi sayıyorum. Gerçekten o arada neler geçiyor bilmiyorum. Türkçe kompozisyon yazmayı da seviyorum, blog da bu yüzden herhalde. Yani, hoşuma gidiyor yazmak. Okuyan bir kaç kişi var, eh demekki iyice de çöp değil yani.
Neyse ki sınavların ve b2'nin %60'ı geride kaldı. Şimdiye kadar olan sınavlardan %100 alsaymışım, gramerin bir anlamı yokmuş yani, neyse ki almadım, heyecan devam ediyor.
Daha da saçma bir konuya gelirsek, bugün bir şekilde bir resim buldum, yani bir adam reddit'e koymuş aslında, bu herifi sokak ortasında dövmüşler, bu da neden falan diyor. Buraya kadar sıkıcı. Ama adamın resmini gördüm, lan, burundan altı aynı ben. Sakalı makalı da aynı ben. Rengi mengi %90 tutuyor, inanılmaz. Ağzımız da benziyor. Gerçekten sanki hiç bilmediğim bir fotoğrafıma bakıyormuşum gibi oldu.
Resmi kestim de koydum, zaten dayak yemiş adam, bir de burada ifşa etmeyelim. Ama sakal aynı ben. Aynı şekil. Çok acayip. artık bulunmaz hint kumaşı değilim biliyorum :(
Öyle oldu böyle oldu işte. Yazılar git gide sıkıcılaşıyor sanırım okuyanlar için. Sınavlar geçsin, başka şeyler de yazarım şimdi ne yazayım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder